در میان موجودات ، تنها موجودی که خداوند اورا جانشین خود قرار داد انسان بود و از او تعهّد گرفت که برای رسیدن به کمال یعنی رسیدن به خدا باید مراقب اعمال خود باشد و با عمل صالح و انجام کارهای نیک به مقام قرب الهی برسد .

انسان در اجتماع و روابط خود با مردم باید اعمال و رفتار خود را کنترل کند . طوری رفتار کند که باعث آزار و اذیّت دیگران نشود ، رعایت عفّت کلام در صحبت کردن با مردم و رفتار پسندیده ادب نامیده می شود . دین زرتشت که دین قدیم مردم ایران بوده به سه موضوع توجّه خاص داشته و در حقیقت شعار پیروان آن بوده است که عبارتند از : پندار نیک ، گفتار نیک ، کردار نیک .

پیامبر اسلام هدف خود را از دعوت به دین چنین بیان می کند : اِنّی اُتمم لمکارم الاخلاق یعنی من برای تکمیل اخلاقیات بر انگیخته شده ام . اخلاق همان رفتار پسندیده ای است که ما باید آن را یاد بگیریم و به آن عمل نماییم . اخلاق هرکس نشان دهنده ی ادب اوست و ادب همان شخصیّت انسان است . یعنی دیگران از رفتار انسان پی به شخصیّت انسان می برند و در مورد او قضاوت می کنند .