چون فرود آيي به وادي طلب 
پيشت آيد هر زماني صد تعب 
بعد از آن وادي عشق آيد پديد
غرق اتش شد كسي آنجا رسيد 
بعد از ان بنمايدت پيش نظر 
معرفت را وادي بي پا و سر 
بعد از ان وادي استغنا بود 
ني در ان دعوي و ني معنا بود 
بعد از ان وادي توحيد آيدت 
منزل تجريد و تفريط آيدت 
بعد از ان وادي حيرت آيدت 
كاردايم درد و حسرت آيدت 
بعد از اين وادي فقر است و فنا 
كي بود اينجا سخن گفتن روا